tag:blogger.com,1999:blog-13799179913618184182012-02-16T15:11:20.077+07:00หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-22099601203536661622007-08-09T23:06:00.001+07:002007-08-09T23:06:48.611+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Rrr0CmizaCI/AAAAAAAAABU/Dl0pu2g7Pd8/s1600-h/12200_002.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5096654253866575906" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 416px; CURSOR: hand; HEIGHT: 289px" height="289" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Rrr0CmizaCI/AAAAAAAAABU/Dl0pu2g7Pd8/s320/12200_002.jpg" width="326" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>เสก ร็อคแอนด์โรลโอ๊ะ...เย้!.............เท่ระเบิดเถิดเทิงเลยพี่</div><br /><div>สรรค์ เสียงร้องทำนองกวี.................ลีลากีต้าร์อารมณ์ร็อค</div><br /><div>สุข สันต์วันเกิดนะครับ......................สนับสนุนให้พี่ไปนอก</div><br /><div>พิมาย บ้านเราบ่เหงาดอก.................ยังร้องเพลงบอกรักโลโซ</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>สุขสันต์วันเกิดครับ 7 สิงหาคม 2550</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-2209960120353666162?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-80321815710781997222007-08-09T17:45:00.000+07:002007-08-09T17:45:17.563+07:00ชื่อหนังสือ : น้ำใจยังหาได้<br />ผู้เขียน : จำลอง ฝั่งชลจิตร<br />แพรวสำนักพิมพ์<br /><br />..................<br /><br />ส้มแป้นขี้ม้าต้นเก่ากับชาวบ้านหมก คือหนึ่งในจำนวนเรื่องสั้นทั้งหมดที่จำลอง ฝั่งชลจิตร ได้ตั้งใจปรุงเพื่อบำเรอผู้อ่าน จำลองจะรู้ไหมว่าผู้อ่านคนหนึ่งนั่งอมยิ้มอยู่นานนับนานหลังจากอ่านเรื่องสั้นเรื่องนี้จบ<br /><br />แล้วก็ให้คิดไปถึงต้นมะกรูด มะขาม มะสัง ชะอม และอีกสารพัดต้นที่ชาวบ้านถือว่าเป็นของส่วนรวม<br /><br />เป็นของส่วนรวมทั้งๆที่มันตั้งโด่อยู่ภายในรั้วบ้านของใครคนหนึ่ง<br /><br />ใครใคร่กิน-กิน ใครใคร่เก็บ-เก็บ<br /><br />พานคิดไปถึงหนุ่มเกกมะเหรก ผู้ซึ่งดำเนินวิถีคล้ายเสเพลบอยชาวไร่ มีนิสัยประจำตัวคือหยิบโหย่ง ไม่เอาถ่าน ไม่ทำการ ขี้เกียจทำงาน ไม่มีลูกเพราะไม่มีเมีย<br /><br />มีแต่เหล้าและเพื่อนเป็นฝูงๆ<br /><br />กับแกล้มมีทุกระดับชั้นสัตว์ ไล่ตั้งแต่คางคกไปจนถึงหมาขี้เรื้อนที่น่าสงสาร<br /><br />ถึงหน้านาไม่ทำนา หมดหน้านาก็ไม่รับจ้าง<br /><br />กรมกองของหนุ่มเกกมะเหรก ไม่มีองคาพยพส่วนใดเป็นโรคเครียดตาย มีแต่ถูกยิงตาย ถูกตีตาย และถูกแทงตาย<br /><br />ชีวิตก็คงมีเท่านี้ เกิดมาแล้วก็ต้องตาย แล้วจะมามัวเสียเวลาสรรหาสวรรค์วิมานอะไรให้วุ่นวาย<br /><br />พวกเขาจึงเป็นเช่นนั้น...เป็นเช่นนั้น<br /><br />แต่ในสายตาของนักเขียน พวกเขาเป็นมากกว่านั้น<br /><br /><br />จำลองไม่ได้บอกว่าชาวบ้านหมกไม่ควรเป็นเช่นนั้น และในเนื้อเรื่องก็ไม่ได้บอกว่าชาวบ้านหมกเป็นเช่นหนุ่มเกกมะเหรกที่ผมพานนึกถึง<br /><br />ผมเพียงแค่นึกถึงแล้วมีความสุข เกิดความรู้สึกอยากจดจ้องเฝ้ามองด้วยสายตาของคนที่เป็นนักเขียน แต่ผมไม่ใช่นักเขียน เรื่องราวทั้งหมดจึงเต้นเร่าๆอยู่ในหัว แล้วพลันก็เหมือนเพิ่งจะเอามือไปขยำกอตำแยมาหมาดๆ อ่านแล้วคันยิกๆจนอดไม่ได้ต้องหยิบปากกามาเขียนถึงหนังสือเล่มนี้<br /><br />“น้ำใจยังหาได้”<br /><br />จำลองประสบความสำเร็จ เขาบอกว่าเขาเขียนหนังสือเล่มนี้ด้วยความสุข สำนักพิมพ์ก็พิมพ์ด้วยความสนุก แล้วมีหรือที่คนอ่านจะไม่สนุกและสุข<br /><br />จำลอง ฝั่งชลจิตร มีแฟนหนังสือเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><span style="color:#3333ff;"></span><br /><strong><span style="color:#3333ff;"></span></strong><br /><span style="color:#3333ff;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-8032181571078199722?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-36458022772687918972007-08-05T20:49:00.000+07:002007-08-05T20:49:49.496+07:00บอกฉันหน่อยได้ไหมมีใครบ้าง<br />จะยังรู้จืดจางเสน่หา<br />ก็เจ้างามน้ำใจงามใบหน้า<br />เปรียบบุปผากลีบสีสวยกลิ่นหอม<br /><br />แล้วจะแปลกอะไรในโลกเล่า<br />หากใครเขาให้เจ้าด้วยพลีพร้อม<br />เถิดอย่าพานพะวงเลยพะยอม<br />ฉันเพียงพิศคิดถนอมกล่อมกลอนคำ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-3645802277268791897?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-86711751430419030182007-07-30T18:09:00.000+07:002007-07-30T18:09:09.768+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Rq3GxmizaAI/AAAAAAAAABE/o8aUY8MBTk0/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5092945309088311298" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Rq3GxmizaAI/AAAAAAAAABE/o8aUY8MBTk0/s320/untitled.bmp" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div>เขียนโดย : สภาร่างรัฐธรรมนูญ</div><br /><div>พิมพ์โดย : สภาร่างรัฐธรรมนูญ</div><br /><div>พิมพ์ที่ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว</div><br /><div></div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.<br />.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.<br />.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.<br />.</div><br /><div>.<br />.</div><br /><div>.</div><br /><div>.</div><br /><div>.<br />.<br />.<br />.<br />.<br /></div><br /><div>.</div><br /><div></div><br /><div>ง่วงนอนชิบหาบ!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-8671175143041903018?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-26664199541041200212007-07-26T00:18:00.000+07:002007-07-26T00:18:58.947+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RqeE3GizZ_I/AAAAAAAAAA8/_bX1sNgEup4/s1600-h/worm-icon.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091183985949894642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RqeE3GizZ_I/AAAAAAAAAA8/_bX1sNgEup4/s320/worm-icon.gif" border="0" /></a><br /><div><br />โอม...เพี้ยง! </div><br /><div>เมื่อ: 2007-07-25 18:18:22 </div><br /><div></div><br /><div>-->อาวินทร์ครับ</div><br /><div></div><br /><div>ด้วยความที่คิดว่าตัวเองยังหนุ่มยังแน่น อายุเพิ่งจะยีบหกยีบเจ็ด จึงกล้าทำงานแลกเศษเงินตั้งแต่เช้ายันดึก</div><br /><div></div><div>ส่วนสมองนั้น ก็ได้ปฎิบัติตามหลักการ "แก้วน้ำที่ยังเติมไม่เต็ม" และอยากให้เติมอย่ารู้เต็มไปจนชั่วชีวิต</div><br /><div></div><div>ท่ามกลางสภาพชีวิตแบบปากกัดตีนถีบ และท่ามกลางสภาพบ้านเมืองที่บางครั้งเผลอเอาใจไปเกี่ยวโยง จึงทำให้วันสองวันมานี้ เหมือนชีวิตของผมมันจะ "เต็ม" แล้ว</div><br /><div></div><div>สองเช้าแล้วที่นาฬิกาปลุกตอน 7 โมงเช้า ผมเอื้อมมือปิดเสียง แล้วก็นอนมองนาฬิกาบนฝาผนังค่อยๆขยับเข็มเดินไปอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย</div><br /><div></div><div>สองวันมานี้ ผมทำหน้าเหมือนสตรีมีรอบเดือน</div><div></div><div> </div><div>วันนี้เด็กชายชั้น ป.5 อัสสัมชัญ(ครูภาษาอังกฤษคนปัจจุบันของผม)ย่องเข้ามาสะกิดแล้วถามว่า "พี่นุๆ อยากได้คาถาแฮรี่ พอตเตอร์ไหม? เดี๋ยวผมจะปริ๊นท์มาให้"</div><br /><div></div><div>"อือ!"</div><br /><div></div><div>"เขามีคาถาเยอะมาก ตั้งแต่อักษรเอถึงแซ็ด!"</div><br /><div></div><div>ผมบอกเขาว่าผมอยากได้อักษรเอช เอ พี พี วาย...</div><br /><div></div><div>"ตกลง" เขารับคำ</div><br /><div></div><div>ข้อความคาถายังมาไม่ถึง แต่อิทธิฤทธิ์จากคาถาปรากฎขึ้นแล้ว หลังจากที่ครูภาษาอังกฤษคนนี้เข้ามากวนประสาท</div><div>.</div><div>.</div><div>.</div><br /><div></div><br /><div>ชีวิตผมยังไม่เต็มสักหน่อย</div><br /><div></div><br /><div>เคารพรัก</div><br /><div></div><br /><div>ปล.บักหำน้อยพอตเตอร์ น่าจะเสกจตุคามสักรุ่น</div><br /><div></div><div>ปล.2 เข้ามาฟังอาวินทร์ตอบคำถามเนืองๆ<br /></div><br /><div>2007-07-25 18:18:22<br /><br /></div><br /><div>คำตอบ<br />ตอบเมื่อ: 2007-07-25 22:21:17 </div><br /><div></div><br /><div>--><strong>ความสุขของชีวิตมิอาจเสกได้จากเวทมนต์ แต่ความเรียบง่ายสบายๆ นี่เองนะครับ </strong></div><div><strong></strong></div><div><em></em> </div><div><em>จาก : คุยกับวินทร์ เลียววาริณ</em></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div><strong></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-2666419954104120021?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-88478234145303974182007-07-22T00:00:00.000+07:002007-07-22T00:00:46.391+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RqI7n2izZ-I/AAAAAAAAAA0/LFNZ8YAYE0U/s1600-h/IMG_0121.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089696084724508642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RqI7n2izZ-I/AAAAAAAAAA0/LFNZ8YAYE0U/s320/IMG_0121.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>ดึกแล้ว แต่ไม่หลับไม่นอน</div><br /><div>นัยว่ายังมีสิ่งที่ต้องทำอีกมากมาย ทั้งๆที่ไม่ต้องทำอะไรก็ได้</div><br /><div></div><br /><div>ถนนพระอาทิตย์ยามค่ำคืน งดงามไม่แพ้ตอนกลางวัน </div><br /><div>แวะมาหาเพื่อน</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-8847823414530397418?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-3003309922418769142007-07-21T00:46:00.001+07:002007-07-21T00:46:18.014+07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RqD0qXwp1fI/AAAAAAAAAAs/99jXyLMf8Qs/s1600-h/upload-XhnRY00.gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5089336587698427378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RqD0qXwp1fI/AAAAAAAAAAs/99jXyLMf8Qs/s320/upload-XhnRY00.gif" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><br /><div> </div><div>เขียนถึงคนงามตามความสัตย์</div><div>เผยชัดว่ารักเป็นหนักหนา</div><div>เป็นกลอนกล่อมจิตให้นิทรา</div><div>ไปตามประสาวิสัยใจ</div><br /><div></div><div> </div><div>ดวงเดือนจะเด่นเป็นพยาน</div><div>หมู่ดาวประสานดนตรีให้</div><div>เสียงร้องจากหรีดหริ่งเรไร</div><div>ยืนยันหัวใจชาวนา</div><br /><div></div><br /><div>น้อมนอบขอบใจเจ้ายิ่งนัก</div><div>ไม่ถือสารักของคนบ้า</div><div>นี่แหละความงามที่ตามหา</div><div>แววตาของเจ้าจริงใจ</div><br /><div></div><br /><div>จริงใจว่าเห็นใจจริง</div><div>ทุกสิ่งที่พี่มอบให้</div><div>โลกนี้มิเคยแล้งไร้</div><div>รักคืออะไรพี่รู้แล้ว!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-300330992241876914?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-81361889566115584762007-07-14T23:23:00.000+07:002007-07-14T23:23:28.739+07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Rpj3RHwp1eI/AAAAAAAAAAk/X22ju8xgzeU/s1600-h/rwl5.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5087087652627928546" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 382px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px" height="213" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Rpj3RHwp1eI/AAAAAAAAAAk/X22ju8xgzeU/s320/rwl5.jpg" width="495" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div>๐ <strong>โดย</strong>เนื่องแต่เรื่องใด</div><div>เจ้าห่มไห้ด้วยใจช้ำ</div><div>สิ่งใดหรือใครทำ</div><div>ซ้ำกระหน่ำกระทำเธอ</div><br /><div></div><div>เคืองขัดกลัดอกกลุ้ม</div><div>มรสุมที่พบเจอ</div><div>น้ำตาน้องนองเอ่อ</div><div>สะอึกสะอื้นอย่างขื่นขม</div><br /><div></div><div>ดวงจันทร์ไม่แจ่มฟ้า</div><div>ม่านน้ำตามาพร่าพรม</div><div>หทัยไร้อภิรมย์</div><div><span style="color:#ff99ff;">ดวง</span>จึงระทมฤทัย</div><br /><div></div><div>เจ้าเพียงมิเดียงสา</div><div>ปวงปัญหาดาษดาใด</div><div>วลาหกปกแสงไสว</div><div>แห่งวันวัยไร้เดียงสา</div><br /><div></div><div>แต่ใช่จะไร้แล้ว</div><div>ซึ่งแสงแก้วมณีล้ำค่า</div><div>อดทนเฝ้าค้นหา</div><div>จงศึกษาและเรียนรู้</div><br /><div></div><div>อุปสรรคที่หนักหน่วง</div><div>อย่าให้ถ่วงทางไปสู่</div><div>ฟากโพยมเลยโฉมตรู</div><div>จงต่อสู่อยู่กับมัน</div><br /><div></div><br /><div><strong>โดย</strong>เนื่องแต่เรื่องใด</div><div>ธารน้ำใจใครเขากั้น</div><div>จงผ่านธารแสงจันทร์</div><div>ให้ทาบทาทั่วหล้าเทอญ ๐</div><div> </div><div>ภาพจาก : <a href="http://img157.imageshack.us/img157/7392/rwl5.jpg">http://img157.imageshack.us/img157/7392/rwl5.jpg</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-8136188956611558476?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-86125892340236992232007-07-12T00:17:00.000+07:002007-07-12T00:17:27.959+07:00<p align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RpUOf1dG0MI/AAAAAAAAAAc/ovv3dGFnC7M/s1600-h/untitled.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085987294272737474" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 524px; CURSOR: hand; HEIGHT: 256px" height="256" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RpUOf1dG0MI/AAAAAAAAAAc/ovv3dGFnC7M/s320/untitled.bmp" width="584" border="0" /></a></p><p>ฯห่มกายอุ่นขณะพระพิรุณหลั่ง<br />ยินฟ้าคลั่งครึกโครมโหมระทึก<br />และขณะหนึ่งใจไหลลงลึก<br />สู่ห้วงนึกถึงบ้านเมื่อนานมา<br /><br />พริ้วใบข้าวกราวลมเป็นพรมเขียว<br />ไอ้ทุยเหลียวแลเหม่อชะเง้อหา<br />ลมพายุพัดผ่านสายม่านฟ้า<br />โก่งคันเบ็ดติดปลากลางนาไพร<br /><br />ฝ่าสายฝนทนหนาวเมื่อคราวนั้น<br />สุขวสันตฤดูด้วยหลงใหล<br />ไม่รู้จาม-หวัด-คัดจมูก-ไอ<br />หลอมกายใจอยู่ในธรรมชาติ-นา<br /><br />ห่อกายห่มข่มไข้ในเมืองหลวง<br />เพียงเผลอทวงความรักจากฟากฟ้า<br />เมฆหม่นดำคล้ำครึ้มอึมครึมมา<br />พลีกายาแลกร่างกลางฝนพรำฯ<br /><br /><br />ภาพจาก : <a href="http://www.trekkerhut.com/">http://www.trekkerhut.com/</a> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-8612589234023699223?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-88446493583231087412007-07-10T17:53:00.001+07:002007-07-10T17:53:45.372+07:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RpNkgldG0LI/AAAAAAAAAAU/2roOVf4Mgks/s1600-h/prince003.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5085518915204206770" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/RpNkgldG0LI/AAAAAAAAAAU/2roOVf4Mgks/s320/prince003.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><div></div><br /><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div></div><div>@ บัดนี้หนอ...<br />หนุ่มนาคะนึงนางน้อง<br />ที่หมายใจใฝ่ปอง<br />หวังอยู่คู่ครองเคียงเรือน<br /><br />คิดจะเด็ดดอกไม้<br />หวั่นใจกลัวจะแปดเปื้อน<br />เจียมใจจำย้ำเตือน<br />เหมือนมิเชื่อเลยเชื้อใจ<br /><br />เทิดทูนและบูชา<br />ดุจดวงดาราฟ้าไกล<br />ดุจเพ็ญแจ่มกระจ่างใน<br />ห้วงนภาราตรี<br /><br />ดุจดอกไม้หอมหวาน<br />ซาบซ่านซึ้งดวงฤดี<br />ดุจรัตนนารี<br />ดุจบทกวีแห่งชีวิต<br /><br />บัดนี้หนอ...<br />หนุ่มบ้านนาขอลิขิต<br />บทกวีกรรมสิทธิ์<br />ก่อนจะถูกปลิดขั้วใจ @</div><div></div><div></div><div></div><div></div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div>ภาพจาก : <a href="http://moodee.exteen.com/images/prince003.jpg">http://moodee.exteen.com/images/prince003.jpg</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-8844649358323108741?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-66758022949998468592007-07-09T23:13:00.000+07:002007-07-09T23:13:44.300+07:00karaoke : 0907001<br />ศิลปิน : ก๊อต จักรพรรณ์ อาบครบุรี<br />อัลบั้ม : หัวแก้วหัวแหวน # 1 อกหักพักบ้านนี้<br />ร้องโดย : หนุ่มนาในกรุง<br /><br />))<br /><br /><br />อยากปักป้ายแขวนขึ้นแผ่นเท่าฟ้า<br />ประกาศแฉต่อประชีประชาราษฎร์<br />ว่าท่านผู้เหมือนจะทรงเกียรติขนาด<br />ทำอุบาทว์น่าอเน็จอนาถใจ<br /><br />เผื่อมีใครยังหลงใหลได้ปลื้ม<br />ลืมความจริงที่ท่านทิ้งเอาไว้<br />ยังเคลิบเคลิ้มสิ่งเอื้ออาทรอะไร<br />ยังฝังใจในสัญญิงสัญญา<br /><br />อ้าปากพ่น "คนไทยจะหายจน"<br />โหย! คำพูดสัปดนเป็นบ้า<br />พูดได้ไม่ลืมหูลืมตา<br />ตาสีตาสาพาเฟื่องแต่เรื่องรวย<br /><br />ห่างกันเสียที!<br />บ้านนี้ไม่ต้อนรับคนเฮงซวย<br />นโยบายบ้าบอกระบักกระบวย<br />แต่สุดท้ายก็ม้วยมรณา<br /><br />สุขีเถิดท่าน...<br />สวีทกันกลางเรืองใบสีฟ้า<br />อย่าดัดจริตคิดตั้งเต๊นท์นอนนา<br />ให้เอือมระอาพระแม่ธรณี<br /><br />เราจนมาตั้งแต่โคตรเหง้า<br />แต่เราก็ยังคงสุขี<br />พอคิดจะรวยเหมือนท่านสักที<br />กลับต้องใช้หนี้ด้วยที่นา<br /><br /><br /><br />บ้านนี้...<br />มีคนใกล้วายชีวา<br />ประคองหัวใจโดนผ่า<br />หยอดน้ำตาแทนยาใส่แผล<br /><br />ดั่งเสือลำบาก<br />โดนขวากปักอกติดแจ<br />ใครๆเขาก็ไม่แล<br />ดูสิแม่.....ง มัวแต่ทะเลาะกัน<br /><br /><br /><br />(จบ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-6675802294999846859?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1379917991361818418.post-42915714504612486532007-07-07T20:19:00.000+07:002007-07-07T20:19:44.708+07:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Ro-Ai1dG0KI/AAAAAAAAAAM/HmebRXb0iZs/s1600-h/ff2.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5084423840277647522" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_o-cDe3i0SNs/Ro-Ai1dG0KI/AAAAAAAAAAM/HmebRXb0iZs/s320/ff2.jpg" border="0" /></a><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><div align="left"><span style="font-family:georgia;"><strong><span style="font-size:180%;color:#663366;">หนุ่ม นาคึดฮอดบ้าน................รั้วกระถิน</span></strong></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:180%;color:#663366;"></span></strong></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;color:#663366;"><strong>นา ซึ่งแม่ธรณิน....................รักษ์ให้</strong></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;color:#663366;"><strong>ใน ทุกแห่งบ่สิ้น....................มนต์รัก</strong></span></div><div align="left"><strong><span style="font-size:180%;color:#663366;"></span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#663366;"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;">กรุง เน่าแล้วเพราะไร้................เสน่ห์แท้ เทียมนาฯ</span></span></strong></div><div align="left"><br /></div><div align="left"></div><div align="left"><br /></div><div align="justify">ภาพ : <a href="http://www.tourthai.com/">http://www.tourthai.com/</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1379917991361818418-4291571450461248653?l=noomnanaikrung.blogspot.com' alt='' /></div>หนุ่มนาในกรุงhttp://www.blogger.com/profile/05159606647505564221noreply@blogger.com7